مادر سلام ! می چکد اشک روانتان

یعنی دوباره تیره شده آسمانتان

ماه عزایتان که همان فاطمیّه است

غم را نشانده کنج دل شیعیانتان

در فاطمیّه سفره تان پهن می شود

تا که شویم ریزه خور نان خوانتان

ما گریه می کنیم برای غم شما

ما گریه می کنیم به قدّ کمانتان

این اشک ها که رحمت موصوله ی خداست

مرهم بُوَد به آتش زخم نهانتان

هجده بهار بیشتر از عمرتان نرفت

مادر!چه زود آمده فصل خزانتان

با هر نفس کشیدنتان آه می کشید

این سرفه ها گرفته توان را ز جانتان

مادر ! هنوز هم که هنوز است روز و شب

آتش زبانه می کشد از آشیانتان

در پیچ کوچه بود که رنگ حسن پرید

دستی رسید و ......ما بقی داستانتان ......

....... یک جمله بیشتر ننویسم فقط ...... غلاف:

چندین تَ رَ ک نشانده روی استخوانتان

سال ها منتظر روز وصالت هستم

چشم در راه تماشای جمالت هستم

گر چه دورم ز تو امّا به خیالم آقا

صبح و شب معتکف کعبه ی خالت هستم

من که در باغ کرامات تو پرورده شدم

با گنهکاری خود،میوه ی کالت هستم

خوب می دانم از این که چقدَر آقا جان

باعث درد سر و رنج و ملالت هستم!

با همه بار گناهی که به گردن دارم

نکند فکر کنی وزر و وَبالت هستم

جای لفظ «برو» گفتی که «بیا» .... بخشیدم

تا قیامت به خدا محو خصالت هستم

خوش به حال من مسکین که تو آقای منی

افتخارم بُوَد این جمله ... "بلالت هستم"

آن قدَر آه از این چاه دلم جوشیده

که دگر چشمه ی جوشان زلالت هستم

بی جهت نیست که در بزم عزا می گریم

چون که من ریزه خور نان حلالت هستم

قامت سرو تو را فاطمیّه خم کرده

تا ابد گریه کن قد هلالت هستم

بانی خلقت عالم زهرا

ناجی حضرت آدم زهرا

الگوی عصمت مریم زهرا

باعث بهجت خاتم زهرا

بضعه ی پاک نبی اللّهی

حافظ جان ولی اللّهی

نفس گرم مسیحا داری

ید بیضایی موسی داری

لقب اّم ابیها داری

به خدا در دل ما جا داری

مادری و همه فرزند تو ایم

به خداوند که پابند تو ایم

بهترین سیر الی الله تویی

شمس و نجم و فلک و ماه تویی

گریه و سوز و غم و آه تویی

دشمنِ دشمن بدخواه تویی

خصم را زیر نظر داری تو

بس که چون شیر جگر داری تو

هل اتی می چکد از دستانت

بشر و جن و ملک حیرانت

جان ناقابل ما قربانت

نه تو ... بلکه نظر سلمانت ...

... نار را جنّت الاعلی بکند

کار صد حضرت عیسی بکند

ما همه قطره تو دریا هستی

همه جا محور و مبنا هستی

تو علمدار تولّا هستی

یک تنه حامی مولا هستی

بی زره آمدی و تنهایی

گرچه خانوم ولی آقایی

خیبری باز مهیّا کردی

"یا علی" گفتی و غوغا کردی

دشمنان را همه رسوا کردی

بند از دست علی وا کردی

غیرت حیدری ات را عشق است

هیبت محشری ات را عشق است

چه به روز سر تو آوردند؟!

از چه رو خون به دل تو کردند؟!

پهلویت را پس در آزردند

غنچه ی یاس تو را پژمردند ...

فاطمه نقش زمین شد ای وای

مرتضی خانه نشین شد ای وای

شکر می گویم خدا را چون که خوان فاطمه

باز هم گسترده شد بر شیعیان فاطمه

فاطمیّه آمد و دست مرا زهرا گرفت

تا که باشم چند روزی میهمان فاطمه

در میان مصحفش نام مرا هم او نوشت

روزی ام شد نوکری آستان فاطمه

با همه روی سیاهم آبرویم را نبرد

شد نصیبم موج عفو بی کران فاطمه

بر تنم رخت سیاه نوکری پوشیده ام

تا کمی باشم شبیه کاروان فاطمه

ما همه فرزند و او هم مادر ما شیعه هاست

شکر حق هستیم ما از دودمان فاطمه

آمدم هیئت برای مادرم گریه کنم

گریه بر عمر کم و قدّ کمان فاطمه

بسته ام احرام اشکم را که باشم مرهمش

در طوافم من به دور آشیان فاطمه

چند روزی می شود که مادرم در بستر است

بوی آتش می دهد باغ جنان فاطمه

انتقام او به دست ذوالفقار مهدی است

مهدی زهرا بیا... آقا... به جان فاطمه

با ظهور تو گره از کار شیعه وا شود

می شود پیدا مزار بی نشان فاطمه